WREEDZAME VERWENSINGEN


[Vooruitziend op een prinsheerlijke dag]

In het kader van nazomerende zaterdagen;
onder het mom van ‘onder ons’ en de bij-
zonderheden: betreft het spelevaren, spil-
len wij geen veerontwinden; betreft het
wijzerplaten, graag het klokje rond.

Al komt het, na de ellen langesponnen
avonden, in samenvatting nogmaals en
veelvuldig op de buis...

Wij zijn niet thuis, maar wij verkiezen te
verdragen alsof wij sluiten tussen post en
stukken door.

Inalterabel ronkt een motor ’t monomane;
onder veranderlijk en boven de welzeker-
heden: beslaat het boekendelen, breken
wij geen broekenbenen; beslaat het
‘communis opinio’, pardon.

Dan komt het maar, ons wachten wanke-
lend geen klachten; in wetsbepaling ander-
maal: manhaftig? Heftig met de muis...

Geven wij thuis? Neen, wij verliezen de
gezichten die gedragen geenszins zijn wat
bij ons hoort.

Een slotakkoord:

Komen wij eenmaal overeen dat wij ver-
zaken, dan doen wij dat niet uit onszelf,
maar uit een nood...

Die nood voorziet in gemeenschappelijk
behoeven; daarnaast voorziet hij in ‘t
voorbijgaan, ‘t kakend rood.

Hoge akkoorden blazen schaamtevol van
torens: ze dienen eerder heerschappij dan
u en mij. Ze blazen solidair de laatste lof
der zotheid, en wie de kap past, trekt de
beul er lachend bij...


M.J.C.A. 27/28-08-2005