RIGOLO

Is de Eeuwigheid niet slechts
weinig meer dan een bovenhangend,
hakkend mes
dat uiteindelijk zichzelve heft;
ter vergeving van wat zonden
in het stervend vlees gekerfd?

Vaak naast de ogen... indien
vrouw.
Vaak, maar dikwijls (ook) niet
In mijn optiek.

De voorhoofdskus behoedzaam
wijzend ver naar deugdzaam droeve jeugd.

Is de Eeuwigheid niet dusdanig
een dagdroom gelijk en derhalve
lage les
die tenslotte met zichzelf geen vrede vindt;
ter verzorging van de wonden
op wellustig vlees geverfd?

Rondom de borsten... indien
vrouw.
rondom, maar toch (nog) vaker
rauwer regelmaat ritmiek.

Het valstriknet omgordend
gruwzaam grijzend om (be)middelbare moord.

Wandelend door het geruststellende
abattoir, terwijl de muziek aanzwelt
tot bovenmenselijke proporties. Tussen
porties die vanavond nog verorberd
zullen worden.

Wel... gemoedelijk.

Vluchtrennend langs de rondtollende
zondes, terwijl randrotondes dansen
door te lang verdroomde zinnen. Door
gezinnen die vanavond goed gebroken
zullen worden.

Buiten... echtelijk.

Daar de Eeuwigheid aan beide zijden
snijdt en bloedt. Daar de Eeuwigheid
in eeuwen nimmer anders deed dan doet.


M.J.C.A. 26-07-2004