ANGSTGEGNER


Die ring? Dat was weer zo’n ideetje
van jou om met elkaar in de touwen
te hangen; de clinch te liggen. Ook
daarin schoten – jouws inziens – de
dumdum-superlatievenkogels te kort

Van in het stof bijten. Jouw bedje lag
bijna gespreid, merkte je terloops op
toen ik gestrekt ging en af wilde klop-
pen; gespreid lag en met jou... met jou

De knoop doorhakte. Van achter mijn
ellebogen veegde je tissuezacht ’t rode
legerbloed dat eerst me nog voor ogen
stond verzoengebarend weg... met jou.


M.J.C.A. 07-07-2005